Vredesoverdenking donderdag 24 september 2026
Door: Jan Muis, secretaris Raad van Kerken Emmeloord
“Dit zegt God, de Heer, de heilige van Israël: ‘In rust en inkeer ligt jullie redding, in geduld en vertrouwen ligt jullie kracht.”
Jesaja 30:15
Overdenking
Vier woorden springen er meteen uit: rust-inkeer-geduld-vertrouwen. Maar ook: redding en kracht.
Allereerst rust. Kenmerkend voor onze tijd, denk ik, is het tegenovergestelde: onrust. Wij leven in een onrustige, want jachtige tijd. Het moet en het moet nu. Dat is, mijns inziens, typerend voor een 24-uurs economie. Een economie van nooit genoeg. Meer, meer, sneller, sneller, kopen, kopen, lenen, lenen. Ruim een miljoen mensen heeft last van stress, depressies, angsten, burn-outs. En niemand durft hardop te zeggen: In rust ligt je redding. Zoek Jezus en je vindt rust. Doe het wat kalmer aan.
Rust wordt direct gevolgd door inkeer. Kennelijk is rust nemen voorwaarde om tot inkeer te komen. Het woordenboek omschrijft inkeer als volgt: het zich verdiepen in zijn gedragingen, besef krijgen van de verkeerdheid wat men heeft gedaan. Tegenwoordig zeggen wij: je reflecteert op wat je doet en zegt. Om inzicht te krijgen: waar ben ik mee bezig? En: op welke manier is God in mijn leven aanwezig? Rust nemen is niet: niets doen. Nee, hier betekent rusten: jezelf een spiegel voorhouden. Jezus zegt: Zoek mij en Ik zal je rust geven.
Wij leven in een onrustige maatschappij, veranderingen volgen elkaar in rap tempo op. Voordat je het weet is je smartphone al weer verouderd. De Britse filosoof Zygmund Bauman heeft het over een vloeibare samenleving. Alles is vloeibaar geworden, tot en met relaties aan toe. Er is geen vastigheid meer. Geen geduld. Niet met onszelf, maar ook niet met elkaar. Geloof vraagt juist om geduld. Ook wij kennen de ervaring van Gods afwezigheid in ons leven. Geloven is een tocht door de woestijn met twijfel en aanvechting als metgezellen. Hoe moet je daar nu mee omgaan, met die ervaring van Gods afwezigheid in je leven?
Je kunt drie vormen van geduld onderscheiden in de confrontatie met Gods afwezigheid. Ze heten geloof, hoop en liefde. Wij zijn geduldige mensen. God is een mysterie. Wij zijn niet in staat Hem te doorgronden, te begrijpen. Wij blijven geduldig staan op de drempel en dragen het mysterie in ons hart om het daar te laten groeien in geloof. Geduld onderscheidt ons van anderen. Hierin zijn wij levende voorbeelden. Groeien in geloof betekent dat je de momenten – en die kunnen uitgroeien tot perioden – van Gods afwezigheid in je leven, aanvaardt en in geduld doorleeft!
Daarom verliezen wij de hoop niet. De hoop op de komst van het vrederijk van Jezus. Daar vertrouwen wij op. Daarin ligt onze kracht. Ook in de liefde voor elkaar en voor onszelf zijn wij geduldig, omdat we vertrouwen op God, de Heer van ons leven die het goede met ons voor heeft. Zo leven wij. Zo doen wij. Zo nemen we deel aan de samenleving. Rustig, geduldig vragen: Waarom?
Gebed
Heer, onze God,
laat ons rust brengen in een wereld vol onrust.
Laat ons onophoudelijk vragen: waarom?
Laat ons gelovend en vertrouwend op U,
steeds opnieuw getuigen
dat het vrederijk van Jezus’ toekomst wordt.
Amen.
Vraag voor vandaag
Welke van de vier woorden (rust, inkeer, geduld of vertrouwen) heb jij op dit moment het meest nodig, en waarom?
Luisterlied
Taizé, Nada te turbe
Nada te turbe, nada te espante; quien a Dios tiene nada le falta.
Nada te turbe, nada te espante; solo Dios basta.
Laat niets je verontrusten of wanhopig maken,
wie zich aan God vasthoudt, komt niets te kort,
God alleen is genoeg.